Για χιλιάδες χρόνια, το ευγενές εμβληματικό αυτό όστρακο, η γνωστή μας Πίννα, Pinna nobilis, συνδέθηκε εγγενώς με τον ανθρώπινο πολιτισμό. Το μεγαλύτερο των δίθυρων μαλάκιων στη Μεσόγειο μπορεί να γίνει πάνω από ένα μέτρο και προμήθευε τροφή και ένα από τα σπανιότερα υλικά στον κόσμο, ένα μεταξωτό νήμα που γνέθεται από τις ίνες που εκκρίνει για να στερεώνεται στον πυθμένα.

Η ονομασία στα αραβικά για το «θαλάσσιο μετάξι» είναι ṣūf al-baḥr «μαλλί της θάλασσας». Ο πέρσης γεωγράφος του 9ου αιώνα Estakhri σημειώνει ότι μία ρόμπα από θαλάσσιο μετάξι κόστιζε περισσότερες από 1000 χρυσές λίρες

Το μετάξι της θάλασσας έχει προταθεί και ως μια ερμηνεία γιά το χρυσόμαλο δέρας που επεδίωκε ο Ιάσονας και οι Αργοναύτες, αλλά πολλοί μελετητές αντικρούουν αυτή την υπόθεση.

–>μετάξι  (bisso di c.Vigo)

Η Πίννα συνεισφέρει επίσης στον καθαρισμό της θάλασσας με τη διήθηση οργανικών σωματιδίων.

Η Πίννα, εδώ και δεκαετίες, βρίσκεται στον κατάλογο προστατευόμενων ειδών της Ευρωπαϊκής Ένωσης λόγω υπεραλίευσης, ρύπανσης και καταστροφής του φυσικού της περιβάλλοντος, πράγμα που σημαίνει ότι απαγορεύεται η οποιαδήποτε αλιεία της. Αλλά η απαγόρευση αυτή συχνά δεν εφαρμόζεται σωστά, με το να την ξεριζώνουν οι διάφοροι για μεζέ ή για το κέλυφός της, που χρησιμοποιείται για διακοσμητικούς σκοπούς.

Οι Πίννες, καθώς ζούν αρκετές δεκαετίες και χρειάζονται χρόνια για να φτάσουν σε ηλικία αναπαραγωγής, ήδη πεθαίνουν ταχύτερα από ό,τι μπορούν να αναπαραχθούν. Αυτό οφείλεται στην εξάπλωση ενός μικροσκοπικού παρασίτου (Haplosporidium pinnae), που εμφανίστηκε για πρώτη φορά στη δυτική Μεσόγειο στα τέλη του 2016 και αναγνωρίστηκε μόνο φέτος ως νέο είδος, και ανησύχησε τους ειδικούς.

Το πώς ακριβώς το παράσιτο αυτό τις σκοτώνει δεν είναι απολύτως σαφές, αν και οι επιστήμονες έχουν βρει ότι επιτίθεται στο πεπτικό σύστημα της Πίννας. Επιπλέον, το μολυσμένο ζώο δεν είναι σε θέση να κλείσει το κέλυφός του, χάνοντας έτσι την άμυνά του απέναντι σε άλλους εχθρούς του. Μόλις μολυνθεί, ο θάνατος είναι σχεδόν βέβαιος.